روانگرایی  خاکها :

روانگرايي: به واکنش خاک در برابر بارهاي ديناميکي يا تحريک ناشي از امواج برشي زودگذر اطلاق مي گردد .

در صورتي که يک ماسه اشباع به لرزه درآيد، متراکم شده و نیز از حجم مواد کاسته مي شود در چنين شرايطي اگر آب ماسه نتواند به سرعت از محيط خارج گردد ، کاهش حجم سبب افزايش فشار منفذي مي گردد و ماسه به طور کامل مقاومت برشي خود را از دست مي دهد و در نتيجه حالت آبگونگي پيدا مي کند از لحاظ دانه بندي ماسه ها و ماسه هاي لايدار مستعدترين رسوبات براي وقوع روانگرايي هستند، مخصوصا اگر از دانه بندي ضعيفي برخوردار باشند نفوذ پذيري اين مصالح پايين و زهکشي آن آهسته است . بطور مثال اگر يک نهشته ماسه اي اشباع تحت ارتعاش قرار گيرد، تمايل به تراکم و کاهش حجم پيدا مي کند. در اين حالت اگر امکان زهکشي برقرار نباشد، نتيجه کار افزايش فشار حفره اي خواهد بود. اگر به علت ارتعاش ناپيوسته، فشار حفره اي آب در نهشته ماسه اي افزايش يابد، گاهي مواقع مقدار آن ممکن است مساوي فشار سربار گردد. در چنين حالتي تنش موثر معادل صفر گشته و خاک هيچگونه مقاومت برشي نخواهد داشت. به چنين حالتي روانگرايي گفته مي شود. بنابراين آستانه عمل روانگرايي زماني است که تنش موثر حاکم بر خاک معادل صفر گردد. البته روشهاي مختلفي براي تعيين شرايط آستانه آبگونگي و پتانسيلهاي مختلف تاثير گذار بر آن وجود دارد که به منظور کسب اطلاع در اين زمينه می توان به کتابهاي مکانيک خاک مراجعه نماييد . /